Sunday, September 29, 2013

ഹൃദയം ......................തത്ത ......

തെരുവില്‍ ഇരുട്ട് മൂടി .വിളക്കുകള്‍ അണഞ്ഞു .അയാളുടെ മുറിയില്‍ മാത്രം വെളിച്ചം .അയാള്‍ക്ക്  ഉറക്കം വരുന്നില്ല ഇന്നും .ഒരു സിഗരറ്റിനു തീപിടിപ്പിച്ച് മുറിയിലൂടെ അയാള്‍ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുകയാണ് ..അവള്‍ സ്നേഹം കൊണ്ടെന്റെ ഉറക്കം കളയുന്നു .അയാള്‍ ഓര്‍ത്തു .

കൂട്ടിലിട്ട തത്ത അയാളോട് പറഞ്ഞു
"സമാധാനിക്കൂ..
അവളെ മറക്കൂ ..എല്ലാം ശരിയാകും ."

നീണ്ട തന്റെ താടി തടവികൊണ്ട്‌ അയാള്‍ ആലോചനയില്‍ മുഴുകി .

വാതിലില്‍ ആരോ മുട്ടുന്നു .അയാള്‍ തുറക്കാന്‍ ഒരുങ്ങി .
തത്ത കൂട്ടില്‍ കിടന്നു ചിലച്ചു ബഹളമുണ്ടാക്കി .
തുറക്കരുത് ഇത് അവളാണ് .
"അവള്‍ എന്നെ കൊണ്ട് പോകും ."അത് കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു .
അയാള്‍  നിസ്സഹായനാണ് .
"തുറക്കാതിരിക്കാന്‍ പറ്റില്ല .അവള്‍ എന്നെ വഞ്ചിക്കില്ല നിന്നെ കൊണ്ട് പോകില്ല ."

"നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ തുറക്കരുത് ." തത്ത കേണു

"ഞാന്‍ നിന്നെക്കാള്‍ ഏറെ അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നു ."

"ഒരിക്കല്‍ അവള്‍ കൊണ്ട് പോയി കൊല്ലാന്‍ ശ്രമിച്ചതാണ് ഞാന്‍ രക്ഷപെട്ട് പറന്നു വന്നത് നീ ഓര്‍ക്കുന്നില്ലേ .തുറക്കരുത് ."

വാതിലില്‍ മുട്ട് അസഹ്യമായി
 .
"എനിക്ക് തുറന്നെ പറ്റൂ ."

 തത്തയോട് അപേക്ഷാ  ഭാവത്തില്‍ അയാള്‍ കെഞ്ചി .

ഇല്ല തത്ത വിടുന്ന ഭാവമില്ല .

"ഇല്ല ഞാന്‍ തുറക്കും."

തത്തയുടെ വാക്കുള്‍ക്ക് വിലകല്‍പ്പിക്കാതെ അയാള്‍ മുറി തുറന്നു .

നീല കണ്ണുള്ള കാമുകി മുറിയിലേക്ക് കയറി .അവള്‍ അയാളുടെ കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നു .

തത്ത ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു .

"അരുത് അരുത് .അവളെ വിശ്വസിക്കരുത് ."

അയാള്‍ അത് കേട്ടില്ല  .

അവളുടെ നീലകണ്ണുകളും ചുരുണ്ടമുടിയും അയാളെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചു .

തിരിച്ചു പോകാന്‍ നേരം അവള്‍ ചോദിച്ചു

"ആ തത്തയെ ഞാന്‍ എടുത്തോട്ടെ .?? "

"വേണ്ട ഒരിക്കല്‍ കൊണ്ടുപോയി നീ കൊല്ലാന്‍ ശ്രമിച്ചതല്ലേ .എടുക്കണ്ട ."

"അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു .ഇനി ഒരിക്കലും ഞാന്‍ ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല .നിനക്ക് എന്നോട് തീരെ സ്നേഹമില്ല ."

."നീ വരണം .നീയില്ലാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാന്‍ വയ്യ ."

"എങ്കില്‍ എനിക്ക് തത്തയെ തരൂ ഞാന്‍ വരാം ."

അയാള്‍ തത്തയുടെ കൂട് അവള്‍ക്ക് എടുത്തു കൊടുത്തു .

അത് ചിറകിട്ടടിച്ചു .ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു കരഞ്ഞു ,

"അരുതേ അരുതേ എന്നെ ഇവള്‍ക്ക് കൊടുക്കരുതേ ."

അയാള്‍ കേട്ടില്ല

അവള്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു...കൂടെ  അയാളും .

അവള്‍ തത്തയെയും കൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി .

അവള്‍ അതിനെകൊണ്ട് പോയി .കൂട് തുറന്നു .മൂര്‍ച്ചയെറിയ കത്തികൊണ്ടതിന്റെ ചിറകുകള്‍ അരിയാന്‍ അവള്‍ തുനിഞ്ഞു .

 തത്ത കെഞ്ചി ... "എന്നെ കൊന്നേക്കൂ ."

"ഇല്ല നിന്നെ കൊല്ലില്ല  .നീ ചിറകില്ലാതെ ജീവിക്കണം .നീ വേദനകൊണ്ട് പുളയണം "

.അവള്‍ തത്തയുടെ ചിറകുകള്‍ മുറിച്ചുകളഞ്ഞു .

അതൊന്നു പിടഞ്ഞു .

അവള്‍  ആര്‍ത്തു ചിരിച്ചു കൊണ്ട്  പറഞ്ഞു .
 .
"നീ മരിക്കരുത്‌ .നിന്റെ പിടച്ചില്‍ കണ്ട് എനിക്ക് രസിക്കണം ."

" ഞാന്‍ നിന്നോട് എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു ."  വേദനക്കിടയില്‍ തത്ത അവളോട്‌ ചോദിച്ചു .

"നീയല്ല നിന്റെ നിന്റെ ഉടമസ്ഥന്‍ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു .അയാള്‍ക്കുള്ള ശിക്ഷയാണിത്‌ ."

**********
ഹൃദയം നഷ്ടപെട്ട അയാള്‍ കഥകള്‍ എഴുതിതുടങ്ങി .
 ഒരു വഞ്ചനയുടെ കഥ, ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ കഥ,ഒരു തെരുവിന്റെ കഥ ,ഒരു തത്തയുടെ കഥ.,ഹൃദയം നഷ്ടപെട്ട കഥ .


Tuesday, September 3, 2013

സ്നേഹത്തിന്റെ മുന്തിരിചാര്‍ കൊണ്ട് ഹൃദയം നിറക്കുന്നവര്‍ ...അച്ഛന്‍മാര്‍. ...

ഞങ്ങളുടെ (എന്റെയും ചേച്ചിയുടെയും) ഒരു പ്രായം വരെ അച്ഛന്‍ വളരെ ഗൌരവക്കാരന്‍ ആയിരുന്നു .ഞങ്ങളോട് തമാശ പറയുന്നതും കഥ പറഞ്ഞു തരുന്നതുമൊക്കെ വളരെ അപൂര്‍വ്വമായിരുന്നു .ചില ദിവസങ്ങളില്‍ കുറച്ചു കുടിച്ചാല്‍ ചിലപ്പോ പഴയ കഥകളൊക്കെ പറഞ്ഞു തരും.. അച്ഛന്റെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങള്‍ ആണ് അച്ഛനെ അങ്ങനെ ആക്കിയത് എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞു തരുമായിരുന്നു .അതുകൊണ്ട് അച്ഛനോട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് അങ്ങനെ ദേഷ്യം ഒന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല .പക്ഷെ ഇടയ്ക്കൊക്കെ കുറച്ചു അച്ഛനു ഞങ്ങളോട് സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറിയാല്‍ എന്താ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് .

.അച്ഛന്റെ ഈ ഗൌരവം ഇടയ്ക്കെങ്കിലും ഇല്ലാതിരിക്കുന്നത് ചേച്ചി എന്തെങ്കിലും തമാശകളിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് .എന്നോട് വളരെ ഗൌരവത്തില്‍ മാത്രമേ അച്ഛന്‍ സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളൂ .അത്കൊണ്ട് കുറച്ചൊരു അകലം ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ സംസാരിക്കുക അമ്മയോട് ആണ് .ഇടയ്ക്കൊക്കെ എനിക്ക് തോന്നും ഈ അച്ഛനു ഞങ്ങളോട് ഒരു സ്നേഹവും ഇല്ലെന്ന്.അച്ഛന്റെ എല്ലാ ഗൌരവങ്ങളും പൊളിഞ്ഞു വീണ ഒരു കാലം വന്നു .അമ്മയ്ക്ക് സുഖമില്ലാതെ ആശുപത്രിയില്‍ കിടക്കേണ്ടി വന്നു ഏകദേശം മൂന്നു മാസത്തോളം .വീട്ടില്‍ ഞാനും ചേച്ചിയും മാത്രം .ചേച്ചി അന്ന് അടുക്കളകാര്യങ്ങള്‍ ഒന്നും കാര്യമായി പഠിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നില്ല .രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ചായയും കഴിക്കാന്‍ ദോശയോ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലുമോ അച്ഛന്‍ ഉണ്ടാക്കും. ഉച്ചയ്ക്ക് കഴിക്കാനുള്ള കറിയും ചോറും വച്ച് ഞങ്ങളെ സ്കൂളില്‍ പറഞ്ഞയച്ച് അച്ഛന്‍ പോകും .അത് വിളമ്പി ഞങ്ങള്‍ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ മാത്രമേ അച്ഛന്‍ എഴുന്നേറ്റു കഴിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ . ആ ദിവസങ്ങളില്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും അച്ഛന്‍ ഞങ്ങളെ വഴക്ക് പറയുകയോ അടിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല .വളരെ സൌമ്യനായ വേറെ ഒരാളെയാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത് .ഒരിക്കല്‍ പോലും ദേഷ്യം വരാത്ത വേറെ ഒരാള്‍ .അമ്മ തിരിച്ചുവന്നിട്ട് കുറച്ചു കാലം വരെയും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു അച്ഛന്‍ .പക്ഷെ പക്ഷെ അമ്മഇല്ലാത്ത സമയത്തെ അത്രയും സ്നേഹം ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി .അമ്മയ്ക്ക് ജോലികള്‍ എല്ലാം ചെയ്തു തുടങ്ങാം എന്നുള്ള ഒരു അവസ്ഥ വന്നപ്പോള്‍ മുതല്‍ അച്ഛന്‍ പഴയ സ്വഭാവക്കാരനായി മാറി .ഈപ്രതിഭാസത്തെകുറിച്ച് ഞാന്‍ ഇപ്പോഴും ഇടയ്ക്ക് അച്ഛനോട് ചോദിക്കും . അപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഒന്ന് ഒരു കള്ള ചിരി ചിരിച്ചു അങ്ങ് പോകും .അത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ അമ്മ മറുപടി പറയും . എവിടെയോ ഒളിപ്പിച്ച സ്നേഹം അറിയാതെ പുറത്ത് ചാടുന്നതാണെടാ ..

അന്നൊക്കെ അച്ഛന്‍ അച്ഛന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ എവിടെയോ ഒളിപ്പിച്ച സ്നേഹത്തിന്റെ മുന്തിരിചാറു അറിയാതെ തുളുമ്പിപോയതാകാം .സ്നേഹം ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ചു പുറമേ ഗൌരവം നടിക്കുന്ന മിക്കവാറും അച്ഛന്‍മാര്‍ ഇങ്ങനെയാണ് എന്നാണു എന്റെ വിശ്വാസം